همراهان ما

اعضای انجمن

اینجا در انجمن ایرانی-آلمانی وورتزبورگ، همه چیز با عشق و به صورت داوطلبانه پیش می‌ره. تک‌تک اعضای ما از وقت و تخصصشون مایه می‌ذارن تا بتونیم در کنار هم کارهای بزرگی انجام بدیم.

برای ما اصلاً فرقی نمی‌کنه از چه نژاد، ملیت یا جنسیتی هستید یا چه اعتقاد و فکری دارید؛ ما معتقدیم همین تفاوت‌هاست که جامعه‌مون رو قشنگ‌تر می‌کنه. فضای انجمن ما بر پایه احترام و همدلی بنا شده. هدفمون هم خیلی ساده‌ست: دست همدیگه رو بگیریم، کنار هم رشد کنیم و یه قدم مثبت برای بهتر شدن جامعه‌مون برداریم.

سحر ابرازه

حسابرس

من سحر هستم، دانشجوی نوروساینس در وورتسبورگ. مسیرم طولانی بود تا رسیدن به اینجا و شروع این رشته. و شروعش از این سوال میومد: «چی ما رو تبدیل می‌کنه به همینی که هستیم؟» همین سؤال منو برد سمت مغز و نورون‌ها، در کنارش همیشه عاشق کلمه‌ها ونوشتن بودم که بهم کمک میکنن خودم و دنیام رو بهتر بفهمم. برای من علم و انسانیت از هم جدا نیستن؛ هر دو یه راهن برای روشن‌تر دیدن دنیا. من به قدرت «فهمیدن» باور دارم؛ فهمیدن ذهن، آدم‌ها و حتی خودمون. مهاجرت به آلمان برای من فقط عوض کردن کشور نبود؛ یه جور دوباره ساختن خودم بود. رشد کردن وسط ناآشناها، قوی‌تر شدن، و فهمیدن اینکه می‌شه هم ریشه داشت و هم رو به جلو حرکت کرد. انجمن ایرانیان وورتسبورگ برام یعنی همین حس کنار هم بودن؛ اینکه الهام بگیریم، الهام ببخشیم و توی این مسیر تنها نباشیم. اگه هر کدوم‌مون بتونیم حتی یه جرقه کوچیک امید یا انگیزه تو دل یکی دیگه روشن کنیم، به نظرم این جمع دقیقا همون جاییه که باید باشیم 🌿

قیس زنگنه

نایب رئیس اول

من قیس زنگنه، ۴۰ ساله و مهندس الکتروتکنیک هستم. از سال ۲۰۱۵ که به شهر ورتسبورگ نقل‌مکان کردم، همواره دغدغه فعالیت‌های اجتماعی داشته‌ام. اکنون حدود ۶ سال است که به‌طور مستمر در انجمن حضور دارم و مسئولیت‌های مختلف مدیریتی و اجرایی را بر عهده گرفته‌ام. هدف قلبی من، صیانت از پیوندهای جامعه ایرانی، جان بخشیدن به پروژه‌های فرهنگی و ایستادن در کنار هم‌میهنان عزیزم با ارائه مشورت و حمایت‌های عملی است.

حمیدرضا رسولی جزی

نایب رئیس دوم

من دانشجوی ارشد رشته بایوساینس هستم. بهار سال ۲۰۲۵، درست وقتی بوی عید هنوز توی هوا بود، فصل جدیدی از زندگی من شروع شد. دل کندن از «نصف جهان» و اومدن به وورتزبورگ چالش‌های خودش رو داشت، اما اینجا انجمن برام شد همون پلی که منو به وطنم وصل نگه می‌داشت.

به نظرم انجمن به همه‌مون این فرصت رو می‌ده که یادمون نره از کجا اومدیم و با هم‌دلی، هوای همدیگه رو داشته باشیم. اینجا جاییه که می‌تونیم در کنار هم، برای جامعه‌مون مفید باشیم.

محسن اعظمی

رئیس

۳۳ سالمه، مهندسی صنایع خوندم و از اواسط ۲۰۲۳ اومدم آلمان و سعی کردم تا مسیرم رو توی زمینه ای که واقعاً بهش علاقه دارم پیدا کنم. همینم شد: کار توی پروژه های عمرانی در حوزه مدیریت پروژه🙂یه زمانی والیبال رو جدی بازی می‌کردم و هنوزم هر از گاهی میرم سراغش. عاشق اسنوکرم و از دورهمی‌های گرم و خودمونی خیلی انرژی می‌گیرم. انجمن برام یه فرصت خیلی خوب بود که بتونم با جامعه ایرانی‌های این شهر بیشتر آشنا بشم. سعی کردم به سهم خودم کمک کنم ارتباط بین ایرانی‌ها صمیمی‌تر و پایدارتر بشه و در عین حال پلی باشیم برای ارتباط بهتر با جامعه آلمانی

اشتفان لیندر

منشی

دنیلا

خزانه دار

الهام آسایش

حسابرس

سلام، من الهام هستم و چهل ساله که در آلمان زندگی می‌کنم. تحصیلات من دندان‌سازی بوده و اکنون در حوزه بیمه فعالیت می‌کنم. گرچه بیشتر زندگی من در آلمان گذشته، اما قلب من همیشه ایرانی مانده. انجمن ایران آلمان برای من مثل پلی است که بین من و هویت اصلیم ارتباط برقرار می‌کنه؛ جایی که احساس من با منطق من در کنار هم رشد می‌کنن. این انجمن به من یادآوری می‌کنه که من هر دو سرزمین رو در خودم دارم؛ هم ایران، هم آلمان، و اینجا جایی است که من واقعاً خودم را پیدا می‌کنم.